Spierpijn

Zondagavond kreeg ik het op mijn heupen... een stukje hardlopen. Vanaf het tunneltje tot aan het hekje bij PSCK, dit zodat je niet al voor het terras van de snackbar hoeft te beginnen! Nu is het met wat kleine flesjes met water wel te doen... als je het even niet meer trekt, ga je wandelen en wat drinken en weer door... maar de verzuring komt even goed wel!!! Zo was erg goed te merken dat ik al bijna een jaar niet meer had hardgelopen. Tempo van niks, de wandel/drinkstops tussendoor, niet al te ver en toch nu al 2 dagen spierpijn. Ach misschien is het morgen wel over, hoop doet leven nietwaar? In ieder geval ga ik dan weer hardlopen, Kayleigh mee in de buggy en Duncan op z'n eigen fietsje! Eens even zien of we tot de stationsstraat in Oostzaan kunnen komen! Stel dat het hem lukt, dan kan hij binnenkort misschien wel ergens heen, dat wij ernaast fietsen! Gezellig toch?